Zehra Aşkın Peşinde Bir Ömür

Aldım Zehra'nın resmini odamda baş köşeye astım. Yemin ediyorum duvar o an gülmeye başladı.Geçtim karşısındaki koltuğa oturdum. Saatlerce seyrettim. Hareket etmeden baktım, baktım,baktım. Diğer yandan şiirler yazmaya devam ediyordum. Zehra'nın tablosunu ilk defa indirdimduvardan. Yüzüne bakacak yüzüm yoktu çünkü. Tablonun arkasını çevirdim. Öyle astım duvara,tablonun arkasında benim Zehra'ya yazmış olduğum şiir vardı;Ve tanrı altı günde yarattı bütün kâinatıYedinci gününü sana ayırdı. Durdu…Düşündü tanrıOnca yeşilin bir anlamı olmalıydıVe tanrı gözlerini yarattı…