Yüzü Öpülesi Aydınlık

Pırıltısızdı acı duman,ve çıtırdayan dallar kükreyen alev topu gibisarmıştı Ulucanlar’ıANKARA’nın ayazında“Uzakta aramayın beni AnaNazi kampı burada!”Ölü canlar kuşatmış başkentisabahın sıfır üçünde.Acı çığlıklar içindeEylül ayının yirmi altısında on yürek, tek beden sarındılarkızılyıldızlı bayrağaGün ışığının ağırlığı altında emsalsiz veÖnder’diler On’larULUCANLARDAmevsimlerden habersizkireç kuyusunda yaktılar “bizi”diri diri toprağın derinliklerinde ay ışığı vuruyor gecenin karanlık yüzüne..Hükmü çoktan verilmişvurdular “bizi” öbek öbek kır çiçeklerinio kadar çokturlar ki  kum kadar çok..Kemiklerimizden KALE-KOLLAR yaptılar.