Vefa Zat’ın Eski İstanbul’u ve Meyhaneleri

“Biraz bohem, biraz salaşt› meyhanelerimiz ama güzeldi. Buram buram biz kokuyordu hemen her türü. Tahta masalar›, tozlu duvarlar›, isli perdeleri, k›r›k camlar›yla bizimdi. Hem de çok güzeldi...Alt taraf› sekiz-on masa, bir içki tezgâh›, daha do€rusu içki tevzi tezgâh›, küçücük bir mutfak ve dört duvardan oluşmuş bir mekân. Neden bu kadar çekici, bu kadar etkileyiciydi acaba?.. Böylesine sihirli ve büyüleyici havas› duvarlar›ndan m› kaynaklan›yordu, masalar›ndan m›, barbalar›ndan m›, müdavimlerinden mi? Yoksa bir bütün olarak hepsi birlikte mi bu çekici atmosferi yarat›yordu? Ya da bir zaman diliminin gerçeği miydi her biri?.. Bizim yetişebildiğimiz, k›sa bir süre de olsa hizmet verdiğimiz ya da hizmet gördüğümüz meyhaneler neydi, bu mekânlar nas›l yerlerdi?.. Nostaljiye kap›lmadan, bire bin katarak değil, yaşad›klar›m›z›, yaşanm›ş ya da dile getirilmiş olanlar› eğrisiyle doğrusuyla aktarmaya çal›şacağ›z sadece.”