Üç Mevsim

Üşüyorum, mevsimin rengi değişmiş Sensizliğin üstüne, bir de bensizlik sinmiş. Somut yalnızlıklarda farkına varıyor insan Ve bir sürrealist düzeninde sorudur kapıyı çalan. Bunca söz kalabalığı arasında, Bunca anlam yalnızlığı neden? Bizde duygusallığımızdır aslında hazan kalan. Ve sonra alışıyorum, mevsimin rengi benmişim. Bir mavi uğruna, yağmurlardan vazgeçmişim.