The Divan of Lost Things Kayıp Şeyler Divanı

Having collected some memories,the blues of Al-Magrib,I settle.Having lost a tempest,I salt.Having discarded some winds,I swoon.The city, metal noised and smoked, is mutedwith my thoughts.And the faces of old womenwith eyes of changing colourssit in their windows,a sea passes themslow.Bazı hatıralar toplamışken,Magribin mavisi,yerleşirim.Bir fırtınayı kaybetmişken,tuzlanırım.Bazı rüzgârlardan kurtulmuşken,bayılırım.Şehrin metal gürültüsü ve isi boğulurdüşüncelerimle.Ve yaşlı kadınların yüzlerideğişen renkleriyle gözlericam kenarında oturur,deniz usulca geçeronlardan.