Sizin Yaşamınızın Kıyısından

Kıyıya çıkmıyordu senin sokaklarınBilmiyordun gezinmeleriYol varmıyordu, gitmiyordu maviliğe...Hâlbuki;Mavi olması gerekmezdi gözlerininUfku görebilmem için,Varabilmem için denizlere.Sokakların önemsizdi Çıkmaz dahi olsaYol bilmen, iz bilmen yoktu gözümdeHer yanın kıyıydı ömrümeSende her gördüğüm hep Umman bana...Hep derinlik...Her dakika,Seninle olduğum her dakikaBir rüzgâr esiyor göz göze geldiğimizdeİçimde garip bir heyecanBir tufan.Seninle her saniye denize mesken tutuyor yüreğim.Her saniye ayaklarımı suya sokarcasına yürüyorum “Kıyı’da”.Bilmeliydin.Seninle “Umuda Kıyı Yüreğim” benim!Seninle…Seninle bir koca tufan başımdaİçerimde kıyıdan bir yolculukSeninle.Bilmelisin... Cemre Kılıç