Semitik Dinlerde Kutsal Yolculuk Deneyimi

Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam’dan oluşan Semitik inanç havzasında; peygamberlerin kaderi, daima hakikat ile statüko arasındaki gerilimin gölgesinde şekillenmiştir. Tarih boyunca egemen güçlerin savurduğu “ya dinimize dönersiniz ya da sizi yurdumuzdan süreriz” tehdidi, ilahi irade tarafından her seferinde bir “Kutsal Yolculuk” buyruğuna dönüştürülmüştür. Bu çağrıya uyan peygamberler, yerleşik düzenin konformizmini reddederek gurbete doğru yola çıkmışlardır. Bu kitap, söz konusu kutsal yolculukları karşılaştırmalı bir perspektifle fenomenolojik açıdan incelemektedir. Eser; Hz. Âdem’in cennetten ayrılışıyla başlayan kozmik kopuştan Hz. İbrahim’in teslimiyet dolu göçlerine; Hz. Musa’nın özgürlük yürüyüşünden Hz. İsa’nın yurtsuzluğuna ve Hz. Muhammed’in medeniyet kuran hicretine uzanan süreci ortak bir tarihsel düzlemde birleştiriyor. Kitab-ı Mukaddes ve Kur’an-ı Kerim anlatılarının ışığında görülüyor ki; “Kutsal Yolculuk” basit bir yer değiştirme veya sürgün değildir. O; ilahi bir plan dâhilinde inancın tazelendiği, dinî kimliğin yeniden inşa edildiği ve kurtuluş kapılarının aralandığı ontolojik bir zorunluluktur.