Sektörel Facia İki Perde Oyun

Merhaba sevgili okurlarım,Sektörel Facia adlı tiyatro oyunuyla sizlerle buluşmanın heyecanı içindeyim.Aşk Hastası romanımla başlayan yazın yolculuğum; dünya tiyatro sanat literatürüne geçen beş Bukowski eserim, Jack Kerouac Beat Generation oyunum ve dünya müzik ile rock tarihinin kralı Freddie Mercury üzerine çalışmalarım ile devam etti. Bugüne kadar kaleme aldığım sayısız senaryo, tiyatro oyunu ve dergilerde yayımlanan yazılarımda; varoluşçuluk, yeraltı edebiyatı, Beat Generation, modernizm ve postmodernizm eksenindeki eserlerimi sizlerle buluşturdum, bundan sonra da buluşturmaya devam edeceğim.Sektörel Facia, aynı zamanda dizi ve film olarak da tasarladığım projelerimden biridir. Ben bütün projelerimde, her zaman gerçekten kaybedenlere ve ötekileştirilenlere yer verdim; vermeye de devam edeceğim. Çünkü bence bir yazar, zorlukları, yalnızlığı, dışarıda kalmayı, bu simülasyondaki tek başınalığı ve acıyı bizzat yaşamadan; acı içindeki insanları, doğayı ve canlıları gerçekten yazamaz. Acıyı, yoksulluğu ve çaresizliği bilenler dünyayı kalemleriyle aydınlatır. Dibin de dibini görenlerin, yoksulluk ve yoksunluk yaşayanların daima söyleyecek çok sözü vardır.İşte Sektörel Facia’da da oyunculuk ve medya camiasının göründüğü gibi olmadığını anlatmaya çalıştım. Nişanlısı öldürülen Cem Eğri’nin, hem dünyaya hem de gösteri dünyasına attığı tokat gibi cevaplara hazır olun. Kadınlarımızı katleden Allahsız katilleri Cem teker teker öldürürken, tek amacı sonuna kadar kadınların yanında olmak ve nişanlısı Banu’nun katillerini bulmaktır. İşte bu yüzden Cem, karşımıza “Cem Lezzet” olarak çıkar.“Yakarsa dünyayı garipler yakar” derler. Derin yaralarda kaybolmayanlar, hayatın hep beyaz olduğunu düşünür. Oysa siyah, beyazı yok etmek için her türlü hamleyi yapar. Asıl mesele siyahı yazmaktır; beyazı yazmak çoğu zaman kolaya kaçmak, insanlığın derdini tam anlamıyla anlatamamaktır.Değerli okurlarım, hepinize iyi okumalar diliyorum.Hepinizi çok seviyorum.Ahmet Mert Tokatlı