Şaibeli Şair

34 gün ancak böylesine dile gelebilirdi. Denizin ve güneşin el ele verdiği aşkların şehrindeki, arayışların çırpınışları, tarifsiz bir gözlemle ve şiir tadı veren bir dille gelirken genç yazar, okuyucuyu kendi iç yolculuğuyla birlikte, sayısız karakterle tanıştırmaktadır.Yaşamı bir buz pisti inceliğiyle yaşayan çizgi ötesi mavi gözlü Ümit' in kural tanımaz sınır ötesi yaşamını maalesef İstanköy' den elindeki siyah James Bond çantayla karanlığa karışıp gidişine kadar bilebilmemizle birlikte, sonrasındaki yıllarını ve içinde yüzlerce neden, niçin diye sorunun barındığı intiharını bir sır perdesi inceliğiyle, yazar okura bırakmıştır.Devamında da içinde varolduğu, barındığı yaşamı yargılayan, yargılarken de kendi ipini geren, gözlerinde de ihtirasın ışığı hiç sönmeyen ihaneti de özünün suyuna bulaştıran, Mahmut yani Profesör‘ ü ve geride bıraktıklarıyla son 23 yıllık yaşamına göğsünde taşıdığı kenarları sararmış ama hala içindekilerle umut taşıyan bir mektupla yürek yüreğe vermiş, Kadir Baba‘ nın gün ışığında saklamayı başardığı gözyaşlarını, yüreğindeki sesi dinlemeye mecbur olduğunuz dört satırlık mektubun içindeki bir evladın isyanını!...Sağ ayağındaki uzunca bir yarıkla seke seke ben buyum derken, kim, fark etmeksizin insanların canını hırsızlık yaparak yakan, itilmişliğini, yitirmişliğinin, var olan sistemin sonucunda, kazanılmak yerine daha da olgunlaşarak sistemin bir parçası haline getirilişini,Bulanık kafasını iki dizleri arasına gömerek, saatlerce ama saatlerce biriken Uzun Saçlı gibi adını koyamayacağınız bir kaçışıyla birlikte camiye sığınışını,Yüreğindeki denizle, önünde uzayıp giden denize açılan Ali Amca‘ nın hatırlatacaklarını, benliklere gülsuyu tadıyla bırakılan aşkların zamanla acı dolu gerçekleriyle kalbimizde yer edişini, mecburen yaşarken 34 günün derinliğindeki anlatımına herşeyiyle teslim olacağınız bu roman, kendi içinizdeki gerçeğinizi harekete geçirebilecek özellikleriyle artık sizindir.…Eh be koca adamYılları nasıl da bir bardak su niyetine içtinIskaladağın şanslarla ısmarladığın sonu seçtinDüşer miydi senin kafan aşağıyaÇöker miydi omuzların böyleŞimdi hele bu saatteBoş kalır mıydı bu oda…Saim TURAN…