Safahat

Bana sor sevgili kâri; sana ben söyleyeyim,Ne hüviyyette şu karşında duran eş’ârım;Bir yığın söz ki, samimiyyeti ancak hüneri;Ne tasannu’ bilirim, çünkü ne san’atkârım.Şi’r için “gözyaşı” derler; onu bilmem, yalnız,Aczimin giryesidir bence bütün âsârım!Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem;Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bizârım!Oku, şâyed sana bir hisli yürek lazımsa;Oku, zira onu yazdım, iki söz yazdımsa.