Puslu Şiirler Atlası

Şiirle tanışmam henüz ilkokul yıllarımda oldu. Bir milli bayram nedeniyle ilk şiirimi 4. sınıftayken kaleme aldığımı hatırlıyorum. Çocukluk hisleriyleyazmıştım tabii ki. Yine de öğretmenim şiirimi çok beğenmiş, sınıfta da sesli olarak arkadaşlarıma okumama müsaade etmişti. Ortaokul ve lisede ise şiir okuma merakım daha bir artmıştı. Okulumuza söyleşi için gelen emekli bir öğretmenin şiir kitabı üzerine konuşmasını dinlemiş, imzalı bir şiir kitabını almıştım.İlerleyen yıllarda da şiir tutkum hep devam edegeldi ancak benim şiirde zirve noktam kuşkusuz Orhan Veli ile oldu. Hey gidi Orhan Veli! Onun deyimiyle Veli’nin oğlu… Onun şiirlerinde o güne kadar hiç tatmadığım bir anlam ve duygu keşfetmiştim. O, şiirin başka türlü de olabileceğini göstermiş ve bir anlamda önümde yeni bir yol açmıştı. Sanırım onun etkisi her şiirimde az çok görülecektir. Benim için ikinci bir dönüm noktası ise Attila İlhan olmuştur. Ustanın söz güzelliğikarşısında donup kalmamak elde değildir. Nitekim dizelerimde ondan da etkilendiğim fark edilebilir.…Şiir benim için tam olarak nedir? Bu soruyu kendime defalarca sormama rağmen net bir cevap bulamadım. Belki söz güzelliği, belki sayfalarca romanın anlattığını şöylemesine iki dizede özetleyivermek,belki duygu yükü, belki de bunların hepsi… Şiirin benim için anlamını tanımlamam hiç de öyle kolay değil.…Yazar, ilk şiir kitabı olan Puslu Şiirler Atlası’nda bir yandan ustalara saygı duruşunda bulunurken, diğer yandan kendi içine doğru bir yolculuğa çıkıyor ve bu yolculuğa değerli okurlarını da davet etmektenbüyük bir onur duyuyor.