Pencere

bir yıldızdım, bir ışıktım, bir hoştum samanyolundasalınıp durdum, uçup yoruldum onun kollarındasustum, suskun indi gecenin gönlüne sokaklar dabir daldım, koptum ağacımdan gece daha solmadancaddeye çökmüş kentin yorgunluğu keder içindekavgadan kavgaya tutuşur insan nefret içindesanma; bu devran geçmez, döner hesap kitap içindeüstünde paten dolanmaz sular donup buz tutmadanmelek sandığın bir gün fark edersin şeytandan beterdili tatlı, yüzü güleç, çile verir, demez yeterkimini yuttu kimini yaktı hayat denen ejderkış geçip bahar gelende daha tadına doymadan