Nefes Alan Geçmiş

"...Var gücüyle vuruyordu. Bir iki kere daha vurduktan sonra kilit kırıldı ve köhnemiş kapı, gacur gucur ederek büyük bir lütufta bulunurcasına açıldı.Kapı o an sanki dile gelip çıkardığı hüzün yüklü gıcırtı sesiyle Osman'a, "Gel, içeri gir. Durma öyle karşımda. Gel de gencecik yaşında hayatı sönmüş olan birinin suretini bir de böyle gör. Ben dün geceden beri buna istemeye istemeye şahit oldum. Hadi, şimdi sıra sende. İçeridekini gör de bunu insanlara duyurmanın meşakkati altında ezil. Benim geceden beri ezildiğim yeter." dedi..."Gencecik yaşında yitip giden bir can ve geride kalan ailenin bu canın yokluğuyla sınanması... İnsanın kendi türünü hor görüp itip kakması ve bitip tükenmek bilmeyen acılar silsilesi..."Nefes Alan Geçmiş" yaşamın acımasız yönlerini ve geçmişte yaşananların asla geçmişte kalmadığını tüm çıplaklığıyla ortaya koyan gerçekçi bir öykü...