Mirat-ı Muhabbet

‘’Varaydım seherde Dost’un ilineKarışıp kanaydım aşkın selineKurbanım uşşâkın pek hoş dilineHâlim arz edeydim görklü Sultan’a Ol ulu divânda ağlayabilemBir kere derdimi söyleyebilemSağalmaz yaramı bağlayabilemVarıp bende olup hâzık Lokmân’a Nihânî’nin yarasını yâr saraGider erenlerin peşleri sıraPür-cürümde bakılır mı kusuraBoyun büküp bakar ulu Rahmân’a’’