Mahrem ve Kamusal Arasında

Modern toplumlarda “mahrem” ve “kamusal” alanlar, çoğu zaman birbirindenkeskin sınırlarla ayrılmış gibi görünür. Oysa kadınların gündelikyaşam pratikleri, bu iki alanın sınırlarının ne kadar geçirgen vetartışmalı olduğunu açıkça göstermektedir. Bu çalışma başörtülü kadınlarıngündelik hayatta serbest zaman deneyimlerini tam da bu sınırınüzerinde konumlandırarak, mahremiyet ile kamusallık arasındaki geçişlerianlamaya odaklanıyor.Bu çalışma, Türkiye’de başörtülü kadınların gündelik hayatlarındaserbest zamanı ne şekilde değerlendirdiklerini anlamaya yönelik uzunsoluklu bir araştırmanın ürünüdür. Serbest zaman genellikle nötr ve evrenselbir kavram olarak ele alınsa da özellikle dini açıdan muhafazakaryaşam biçimine sahip başörtülü kadınların bu alana erişimi çoğu zamantoplumsal normlar, dini referanslar ve cinsiyete yönelik beklentiler etrafındaşekillenmektedir. Tam da bu nedenle serbest zaman, yalnızcaserbest olmanın ötesinde; aynı zamanda özgürlük, görünürlük, mekânsallıkve aidiyet gibi daha geniş sosyolojik tartışmaların merkezinde yeralmaktadır.Bu kitap hem teorik bir çerçeveye dayanmakta hem de sahada yürütülengeniş kapsamlı bir ölçek çalışmasından oluşmaktadır. Çalışma süresinceelde edilen veriler, başörtülü kadınların kendi sınırlarını nasıl oluşturduklarını,mahremiyetin nerede bittiği ile kamusalın nerede başladığınıve bu ikisi arasında nasıl bir alan açmaya çalıştıklarını çok boyutlu birşekilde göstermiştir. Bunu elde etmek istemedeki esas amaç, başörtülükadınların serbest zaman pratiklerini tek bir kalıba sıkıştırmak değil;aksine, farklı sosyo-ekonomik, kültürel ve dini bağlamlarda ortaya çıkançeşitliliği gözler önüne sermektir. Bu nedenle kitap hem sosyolojiliteratüründe hem de Türkiye’de muhafazakarlık ve gündelik hayat özelindekiçalışmalarda, yeni bir tartışma alanı açmayı hedeflemektedir.Araştırma yolculuğum boyunca ölçek çalışmama ulaşan ve deneyimlerinibenimle samimiyetle paylaşan tüm kadınlara teşekkür ederim.Onların değerli yanıtları, bu kitabın ortaya çıkmasındaki en önemlivietkendir. Çalışmanın bu aşamaya gelmesinde akademik bilgisinden oldukçaistifade ettiğim ve destekleyici yaklaşımıyla daima yanımda olandeğerli hocam Prof. Dr. Halil Aydınalp’e sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.Başaracağıma dair inancını bana hep hissettiren kıymetli eşimGökhan’a, varlıkları beni her daim güçlü hissettiren sevgili çocuklarımZeynep Havin ile Ömer Burak’a ayrıca teşekkür ederim.