Koz

"Bir büyük koz geçti elimeNe kırdım ne kırıldım kabuğumdanAyrılamadımTırnakları geçmiş bir geçmişi duydum kendi yerimdeOnun yeri ayrı imişKozası çözülmemişler kadar hafif olmasa daBaşı bir büyük gökyüzüne çekilmiş olmalıEllerimde dünyacıkları vardır kimisininKimisi onlara sığamazYarısı kabuğundan ayrılmadıkça…""…Kabuğumuzu doldurduğumuzdan beri ellerimiz de bölemedi birbirini. Elimize yalnızca bir koz geçmişken yardıkça yarılandık; yarılandıkça yaralandık."Çünkü hiçbirimiz aynı ağırlığa bölünmemiştik.