Kovgun İsa Türküsü

tozları sayıyorzıplıyor oradan orayagenç kuşların yüreklerini yokluyorbasit sözcükleri kanatlandırıpköprüler kurduruyor…ve, ay! mutsuzluk,demişti hep de, o kadarçok ve arsız kibu ayrık otu… burada.merhaba! kaç saat!?bükülmelersiz bıçak yüreğinikuşkulu, sorgular dolubeyniyle bilerken:İLERLİYOR, bulutlara varacakmış.vardıydı da ayrıca, ilerlemişti ÇÜNKÜ.ama şimdi, orada, şuradaölü, diri, öylecene: DURMAKSIZIN