Korku Madalyası

Korku Madalyası Caddenin uzak ucundaki gökdelenin bomboş hayaletine                                                                                              bakıyorum.Bir tespihin uyuz korkusunu yerlere döken reklam panolarına...Gökyüzünde hiç kuş yok ve sokaklarda tek insan!-Evrenin en hızlı süvarisidir zaman, hiçbir ölünün yatağında                                                                                                                         beklemez. - Duvardaki ayna eski bir gecenin karanlığını tel tel eğiriyor                                                                                                                          odamda.Gümüşi aydınlığına sızıyorum sırlı camın.  Ayaklarımın altında birKaplumbağanın korkak yavaşlığını sürükleyerek usulca.                                                                                     Saygılı, sessiz.-Zamanın ağır yüküdür aynalarda biriken. - Bana itaat etmiyor aynadaki huysuz maske. Başını öne eğmiş,  kafasındakiDerin yara izini gösteriyor. –Baba, vurma baba!-Kim konuştu? Ben mi, yoksa yüzümü aynadaki çocuğun                                                                                               yüzündensıyıran giyotinin çalışkan ağzı mı? Geçmişteki şimdinin yarasını buıssız kentin kâğıttan heykeline, bir korku madalyası gibi asan   zavallı hikaye.