Köpük Beyazı

Ahmet Rıfat İlhan, ilk öykü kitabı “Köpük Beyazı”nda insanın hemkendine hem dünyaya yabancılaşma biçimlerine ustalıkla temas ediyor.İlhan, öykülerinin her satırında okuru, görünenden daha fazlasınınmümkün olduğuna ikna eden o büyülü eşikte tutuyor.“Köpük Beyazı”, hayatın içinden sızarak çoğalan o tuhaf titreşimiduyanlara… Gerçeğin gölgesinde kendi rengini arayanlara… Ve bir öykünün insanınasıl iyileştirebileceğini merak edenlere...“Niye geldi? Durduk yerde, ne yüzle? Olan biten, yanındaki zibidi içinmiydi? Şeytan diyor, şu bardağı… Tövbe de, ya sabır çek Azim. Bari bu sefer tutkendini. Vaktinde ele güne rezil olduğumuz yetmedi, şu pis bıyıklıya da mı rezilolalım şimdi? Bunu o gün de düşünebilseydin… Ama bir babanın başına daha kötü negelebilir ki çocuğu yüzünden? Koca bir hayal kırıklığı. Önceden haberin olsaiçeri aldırmazdın tabii bu utanmazları. Ne zormuş. Yine de düşününce…Kabul et, vakti zamanında tepkin aşırıydı. Hem hangimiz genç olmadık,büyüğümüze karşı gelmedik ki? Görmezden gelen, hoş gören, affeden büyüktür değil mi? Hatırlasana.Babanıikna edebilsen sen de neyle istersen uğraşabilirdin. Yeteneğin varsa sanatlabile… Neden olmasın? Yıllarca yaptığın dünyanın en sıkıcı işlerinden birininköleliğinden, muhasebeciliktense…”