Kalem Dediğin Yalnızlıktır

göğsümü kanadından tutmayın kırılıryağmur suyu ile tarardı annem saçlarımıbundan bulut kokar ağzım.kimsenin geçmişi yok gününe dokunmayanuzaklara deniz çizdim derin,alıp kendi koyuluğumdan.bekledim, bekliyorum suya değsin ayaklarımmevsimleri açtım ortasındankimsenin kırmızı yağmuru yok diyegül kestim bahçenizesolmadan.kalmış babamın bıyıklarında gördümedilmemiş tebessümlergibi gelirdi annem mutfaktaniyi ki uzanamaz çocukluğun raflarınabüyükler.