Kadın

Zaten bir kırık kalbim varÇiçek gibi topraktan koparılmışDokunmayın bedenime artık kaybettimDuygularımı hiçe sayan düzeninizin yedi ceddine Büsbütün parçalanmış her hücremNe anlayan var, ne de dinleyenYollarda kanlı revan cansızımÖrfünüzün, adetlerinizin gelmişine geçmişine Aynalara bakan mosmor yüzümSabahlarım hep karanlıkBuruk bırakılmış umutlarım hepKadını hor gören fikrinizin, ruhunuzun içine Kaderim değildir sizinle yaşamakSizin kulunuz değilim, olmayacağımBir kuş gibi özgürüm ve bir ağaç gibi yaprak açarımYıkamayacaksınız beni, ben bir Kadınım