İsra Bir Gece Yolculuğu

İSRABİR GECE YOLCULUĞUBir gece yolculuğuydu benimkiDaha başından menzile vardığımZamanı durdurup hayatı ileri sardığımSevinci de kederi de birbiriyle kardığımKonuşmak ve susmak arasında kaldığımSerin ve selamet olan ateşlerde yandığımKendimi cennet ehli arasında sandığımAdımı kazanmışlarla birlikte andığımBir gece yolculuğuydu benimkiNasıl görmezden gelirim diye sual edip sorduğumHer derdin devası vardır diye umduğumİçimi dışımı kızıla boyayan yaralarımı soyduğumDüşünüp yazmakla teselli bulduğumGayret edip çalışmakla mutmain olduğumHasımlık eden taşlanmışları yanımdan kovduğumÂdeta musalladan kalkıp yeniden doğduğumBir gece yolculuğuydu benimkiTutup gecenin ellerinden yürüdüğümYıldızların mihmandarlığıyla aydınlığa büründüğümEfkârım dökülünce yere, eteklerimle sürüdüğümGünde güneşte olup biteni, karanlığın dehlizlerine süpürdüğümYüklerimi bırakıp omuzlarımdan -bir şal atma edasıyla- gece rüzgârlarıyla üşüdüğümYaş alma günümde, bu bana verilmiş en güzel hediyedir diye düşündüğümVe dert ortağım, sırdaşım geceleri saysak da saymasak da ömürden; büyüdüğüm