Isırma Hastalığı Şiir Yazıları

Edebiyatımızda —özellikle söz konusu eleştiriolduğunda— nice zamandır hastalıklı bir sessizliğinhüküm sürdüğünü görüyoruz. Yapay Şair-ler, kendimetinleri dışında başka şiirler ile hiç ilgilenmiyor,görmüyorlar bile: Kör. Pişikten huzursuz, kançıbanından oturamaz ve diş ağrısından uykusuz olmasıgereken bu zümre, etrafta uçuşan Yapay Şiir-lerdenrahatsızlık duymuyor, ses de çıkarmıyor: Dilsiz. Enbabasıysa kafasına kuş pislemiş gibi mırıl mırılmırıl-danıyor. İşte Kadir Tepe, taşan bardağı kırıp buiplemezliğe karşı bir eylem planında bulunuyor fakatbu plan, bize sattıkları (en azından satmaya çalıştıkları)“çiçek-böcek” gibi bir kumar oyunu değil, iltihaplıgördüğü yeri ısırıp tükürmek için tebdili kıyafetçarşılarda gezen bir ısırma hastasının her seferindekazandığı bir pazar-lık: Kumar. Tıpkı huzursuzluğuseven bir Çâlâb’ın, rahatsız etmeyi amaç edinen kulugibi: Kumarda yalnızca dişlerini kaybeden…“‘Halk’ masallarına inanma. Emir alma, emir verme.Sat hatıralarını, antika seni ilgilendirmiyor bugün.Küçümsenmeni engelleme! Asla taklit etme. Isrardanvazgeçme, nazlanma ve delişmenliğini koru. Şık ol.Bütün katiller iyi giyinirler çünkü.”