Hüzün Ezgileri

Şiir yazarımŞiir okurumŞairim diyemem.Henüz gönülleri fethedemedimŞarkı söyleyemem amaÇok isterdim nağmelerleİçli dışlı olmayıSesler dünyasına ses vermeyi.Armonik müziği de severim.Kuğu Gölü’nünOkşayıcı sesleriKulaklarımı okşuyor şimdi.Hele keman sesiYüreğimi deler geçer sanki!Bir zamanlarBir keman sesiYükselirdi komşudanBir günSustu birden!ŞimdiBu akşamO keman sesini anımsadımGürültüleri arasında klaksonların!Ve kuzum kuğucuk diyorum ki;Anılar ne derse desinYaşamak zorundayızHerkes kendi öyküsünü yazarakHerkes kendi kemanını çalarakYaşayacak!