Her Gün Aynı Hep Aynı

İyi bir aileye ve her türlü olanağa sahip bir çocuk daha ne ister? Kahramanımız Ada, o çocuklardan. Ailesinin ona sağladığı tüm olanaklara karşın canı çok sıkılıyor. Sınıfın, hatta okulun en iyisi. Birkaç yabancı dil biliyor.           Peki ama arkadaşları ona neden “Bez Bebek” lakabını takıyor?           Ne oluyor da Ada, “Her gün aynı hep aynı,” diye feryat ediyor?           Sadece kan bağıyla mı bir aile oluruz? Kalbimizde büyüttüklerimiz de aileden sayılır mı?           İşte, bütün bunların yanıtı, sayfaların arasında. Haydi, karıştır sayfaları bakalım. Belki sen de o ırmağa girersin ve birlikte kulaç atarsınız? Aralarına karışmana çok sevineceklerdir. Umarım sen de onlarla olmaktan mutluluk duyarsın. Hayat ırmak gibidir,İçine girmek gerekir.   Dışında kalma, karış ırmağa. Ak, ak, ak, çarpa çarpa.         Akıyor bak ırmak da...