Güz Vakti Heyelanları

Bir gün, kalbimdeki bıçak izinden tanırsın beni.Sen ki, kem gözlerin değmemesi içinSavaştığım vadiydin, beyaz zambaklar doğuran!Sadece;Bana gelişlerinde bir gecikme,Beni öpüşlerinde bir lodos vardı.Ben, anlayamamanın saadeti içerisinde,Ilgazlara överdim seni...Aslında insana en çok yakışmayanEn çok yakışandı belki de...Bazen durup durupRuhuna iğnelerin batmasıydı gerçek!Ama ben,Dolunaylardan bile mehtap çıkarırdım... Gölden deniz...Eğriden doğru...Çirkinden güzel...Zaten her güzellik senin soyundandı,Tapardım üstelik!Ama en çok bildiğimiz,En çok bilmediğimizmiş meğerse!Senin bıçağından belliBenim yaramdan...   (Tanıtım Bülteninden)  )