Güneşim

Öten bir kuşun kanadını çırpması kadar sevdim seni. Üşüyen ellerimle, yüreğimi titreten sen kadar Ayaz bir gecede bitmeyen sabah kadar Denizin üzerinde bir gıdım simit bekleyen martı kadar... Akan bir şelalenin suyu gütmeyen yatağı kadar Bir orduya meydan okumuş askerin umudu gibi Yıllar sonraki ayrılıktan vuslat gibi Kuruyan bir yarının dinmeyen sızısı gibi... Oğlunu intihardan döndüren babanın sevinci gibi Asırlar boyu sönmeyen halkın bağımsızlığı gibi Ölümden dönen idamlık mahkûmun sevinci gibi Bir çocuğun hayata gözlerini açışı kadar sevdim seni. Sevdim işte ne bileyim, öyle masum, çaresiz Yarın kaybedecek huzur gibi anlayacağın manasız Bir kurşunun kalbimi delip geçeceğini bile bile Senin olmadığın bir dünyadan Bu kahpe hayata elveda diyeceğini bile bile...