Gri Şehrin Turuncu Sokağı

Zaman, avcumuza düşüp eriyen bir kar tanesi gibiydi ve biz o kar taneleri arasında tükettik ömrümüzü. Belki de hayatımız, bir kar tanesinin gökten kopup yere düşene kadar geçirdiği zaman kadardı. Bir kar tanesinden ne farkımız vardı? Aynı sıcaklığa ve hıza sahip olduğumuz kişilerle karşılaşıp bir yerlerde birikerek hayatımızı daha uzun ve güzel yaşayabilme imkânına sahip olabilir ya da bizi anlamayan insanlar arasında oradan oraya savrulup hiçbir iz bırakmadan ömrümüzü tüketebiliriz. En kötüsü de; sevdiğinin gözlerinde geçirmeyi düşündüğün ömrünü, hiç beklemediğin bir anda yalnız kalarak seni anlamayan insanlar arasında oradan oraya savrularak geçirmek olsa gerek… Zaten ömür dediğimiz, birilerine tutunmaya çalıştığımız anların toplamı değil mi?