Fısıltı

Fısıltıyla konuşabiliyorduBaşını sol omuzuma koyduSokakları bembeyaz evleri geçiyorumKimseler duymasınKaraağacın dibine oturdumGelen geçen insanlar bana Adres sorsunlar istiyordum Sormuyorlardı dediİğneyle tutturulmuş fotoğraflar varHepsinde gözlerim kapalıAnneler yüzlerini öpüyor Uğurlarken çocuklarınıO çocukların aklında Bayram şarkıları vardıŞafakları balığa çıkıyorumKırmızı barbun ve istavritle dönüyorumAvuçlarıma düşüyor başı solgunYorgun geyik, yaralı kaplan gibiKuru bir yaprağı kaldırır gibi Kaldırdı başınıBoş bulunup güler misin ölümü görünceDedi;Ben sifilizimBen düşkünleri emziren yarasıyımFısıltıyla konuşabiliyorduKatilimin adresini yazan düşmanım.