En Uzun Gün En Uzun Geceyi Ararken

Ey düş, ey uyku, ey izsürüş geceye emanet o asi bedenBilir misin ben kimim? Kim bilir bu hangi geceydiYüzlerce yaşamı ahşaptan bir sap ölümle değiştiEy sezgi, yarat yine, kavrulmuş tozları savurUçmak bir sihir, uçmak yokluğa meyilkenYanılgı yalnız zembereğin durmasındaZaman değişmedi, geçip gitti sanma.Ben bilmek istemem artık kimimUnutmak, unutmak ve yanmakYaktığımca yanmak derdim.Bir sır vermeli bugündenVe bırakıp gitme isteğiHâlâ okunaklı kalanTek tük şiirden.