Ebediyete Oynuyoruz

Sönük, mumlar gibiyiz. Aydınlatmak isteriz etrafı; lakin yanmayı göze almadığımızdan hem karanlıkta kalırız hem de karanlıkta bırakırız. Ne zaman ki yanmayı göze aldık, erimeye âşık olduk; işte o zaman ışık da saçarız, nur da. Mesele, nasıl yaşadığın değil; neye oynadığındır. Onun için ebediyete oynuyoruz.