Duyu Kıyameti Beşinci Kapı Kapandığında

Bir sabah; kimse görmedi, kimse duymadı, kimse konuşmadı.Hayat durmadı ama insan çözüldü. Sessizlik uzaklaştıkça akıl çekildi, karanlık büyüdükçe şiddet sıradanlaştı.O gün doğan bebekler de kördü. Sonra doğanlar da. Hayvanlar da. Gelecek, henüz doğmadan karardı.Bu roman, bir felaketle değil, insanın yok oluşunu anlatıyor.Duyular gitti. Sıra ruhta.