Diyar-ı Vuslat

Hasretin oluk oluk akarken,Diyar-ı vuslattı gözlerin.Kirpiklerim hissetti yokluğunu bir de ellerim,Hasret iken resmine bile bakmaya.Issız bir sessizlikti yüreğim,Uzatsam elimi dokunur muyumSaçının bir tek teline?Duyar mısın adımı kalp atışlarında?Diner mi ola sana olan vuslatım?Hicazkâr ömrümünSoğuk iklimlerinde dolaşır adımlarınKar beyazı ellerimin üşüyen ayazlarında.Sana çıkıyor bütün yollarımVuslat nehrinin kıyı boylarında.Seni bekliyor çaresiz umutlarım.Kumral saçlarına sokulurken ay ışığı,Gölgene dokunuyor parmaklarım.Leyli zamanlardan kalma gülüşlerimdeYalnızlığıma ağlar takvimler.Prangalar vurulu yüreğimle,Kimsesizliğimin altında ezilir çaresizliğim.Beşeriyet ufkunun sonsuzluğundaNefessiz kalır Senlerim.Dipsiz kuyu gibi,Sözlerime tutsak olur cümleler.Hasretinden savaş çıkarırİçimdeki orduların.Gülüşlerini düşlerimde görüyorum her gece.