Dîlden Dile: Yetim Mısralar

Ve İnsanSırlı aynalarda seyrettim özümüZamanın değirmenine şaşıp kaldımGördüm ki ruhum boydan boya ağarmışİklim ne çok değişirmiş mekândan mekânaMeğerse yükseklere kar yağarmışHikmetinden sual olunmaz ey Yüce TanrıDemir dövüldükçe çelikleşirkenBir ömre kaç ızdırap sığarmış?Hilkati ne garip insanın!Ruhu arşa çıksa daAyakları bir yerde balçığa batarmışBildim!Mesele, mezellete saplanıp kalmamak!Esfeleisafilin her gördüğü çamura yatarmışRuhla beden arasındaki farkUçmak kadarmışYere inince iri kuşlarGökler çehresini çatarmışVe bataklığa dadanan kargayıYine bataklık yutarmışFatih Keskin