Çölün Dili Eski Arap Şiiri

Aslanlar aç aç ölürken ormandaKöpekler yer durur kuzu etiniKöleler yatarken ipek yorgandaAsiller toprağa koyar başınıİmâm ŞafiîÇölün Dili adını verdiğimiz bu klasik Arap şiiri derlemesi, Arap şiirinin bilinen en eski ve güzide örneklerinden muallaka şiirleriyle başlayıp İslâm medeniyetinin birçok alanda zirvesini temsil eden Endülüs şairlerinin şiirleriyle bitmektedir. Seçkideki ilk şair İmruu’l-Kays 540 yılında, son şair er-Rundî ise 1285 yılında vefat etmiş. Bu 750 yıllık dönemde yetişmiş birbirinden değerli pek çok şairin şiirlerinden örnekleri içeren derlemede şiirlerin daha iyi anlaşılması için yazılma gerekçeleri veya hikâyeleri de anlatılmıştır. Kitapta yer alan şiirleri derleyip çeviren Mehmet Şayir’in çevirilerinin en önemli özelliğiyse kafiye ve ölçüde şiirlerin asıllarına yaklaşma çabasıdır. Şöyle ki, şiirlerin Arapça asıllarındaki redif ve kafiyeler elden geldiğince çeviriye yansıtılmaya çalışılmış ve bu hususta ciddi bir başarı sağlanmıştır. Bu anlamda çeviriler alanındaki öncülerden sayılabilir.Öyle bir çağ ki insanları küçükOlsa da cüsseleri öyle büyükAdamlar tavşan ama sultan olmuşUyurlar ne var ki gözleri açıkMutenebbîAşkı tanımazken ben şaşardım aşk ehlineTadınca şaştım aşka hiç düşmeden öleneMutenebbîÖlürsem hasretimden selam söyleyin bendenGün ışığına benzer o güzel gün yüzlüyeMecnûn