Çıkmaz

"Gri kedinin tüyleri karmakarışık ve kirliydi hiçbir çocuk onu evine almaz başını okşamazdı, dükkanların önünü kirli gösterir pek sevilmezdi fakat onları gizlice izleyen turuncu paltolu kız çocuğu, bu kediyi çok sevmişti. Hatta sorulsa bu sokakta gördüğü bütün kedilerin toplamından daha çok sevdiğini söylerdi. Sarı kedi ise bu sokaktaki kadınların kaderinden kaçamamıştı. Eğer siyahı değil de gri kediyi seçmiş olsaydı; aç kalacak, başka kediler onu rahatsız ettiğinde korkacak, üşüyecek ve sokak ortasında öldüğünde kanı asfalta bulaşa bulaşa kaldırıma sürüklenecekti. Kız çocuğu son kez kedilere baktı. Bedeni yavaş yavaş yanlarından ayrılıp evine doğru yol alırken yüreğini, üşümesin diye gri kedinin üstüne örttü.”