Bütün Cemreler Düştü mü Çocuklar

Murat Kapkıner...Edebiyatımızın özgün adlarından biridir o.Sadelik, saflık, kendinden korkmamak; bilmediğini gizlememek; başkasından, hele hiç korkmamak onun yazısına mahsus hasletlerden...Murat Kapkıner özünde şairdir. Şair kelimesini burada edebiyatta bir yazı türü bağlamında kullanmıyorum. O da var. Ama en çok, her dediğini şiirsel bir vurguyla ifade etme mahareti...Onun nesri de benim üzerimde her defasında has bir şiir etkisi bırakır. Bazı cümleleri insanı vurgun yemişe döndürür. Çünkü o cümlelerde saflığın, saffetin kendini görürüz: yapmacıksız, oyunsuz, neyse o olan haliyle kendisi: Murat Kapkıner... Böylece okuyana kendinin ne olduğunu da hatırlatan satırlarla karşılaşırsınız. Size kendinizi iki türlü hatırlatır; bir, ne olmadığınız, halis yanınız; iki, ne olduğunuz, sahtekâr yanınız... Galiba bütün iyi yazarlar da böyle bir şeyi gerçekleştiriyor: insana ne olduğunu ve ne olmadığını hatırlatıyor, daha açıkçası yüzüne vuruyor... İnsanı kendiyle yüzleşmeye davet ediyor...Murat Kapkıner biraz da her birimizin vicdanının sesidir, çünkü o kendi vicdanının sesini yükseltir: bizim, susmayı tercih etmeye yöneldiğimiz yerlerde bile...Burada yalnızca Murat Kapkıner''i değil, ona yazma ortamını açan yürekli insanları da kutluyorum. Rasim Özdenören