Boş Bir Sandık Kaygısı

Bir hareketsizliğin kapısını ısrarla çalıyorum.Beş milyar yıldır kıyamet kovalayan bulanık bir pınarın Kırık dökük tuğlasıyım.Geceden uzak uykuların derin nefesiyleVe akşamcı Tanrıların dirsek darbesiyle kana bulandım. Ben pişmeden ruhi bir nefes ileAvuçlar açıldı, vaatler alındı.Böylelikle hiç ölmedi Tanrılarım.Tuzaklarla korunan hazineler gibiAçtım kancasını beyaz odalara gözlerimin. ŞimdiyseBoş bir sandık kaygısını,Yanılmak istemenin acısını yaşıyorum.