Biri, Diğeri ve Hiçbiri Anlamın Neliği Üzerine Varoluşsal Bir Deneme

“Kimsesiz bir varlıktır insan, yalnız doğar, yalnız ölür!” demekten tereddüt etmezdim, eğer Rabbim Allah olmasaydı. “ألم يجدك يتيما فآوى/Seni yetim bulup da barındırmadı mı?” (Duhâ 93/6)Bu kitap, varoluşunu arayan bir bilincin tüm hayatı boyunca sürdürdüğü uğraşı, bir gece sabaha kadar gördüğü sanrılara sığdırmak amacıyla telif edilmiş bir denemedir. Anlam arayışında kıvranan bir bilincin Biri, Diğeri ve Hiçbiri kimliklerinde tecessüm eden ve –sanırım- karar perdesi Hiçbiri olan üç hâlini tasvir etmek üzere karalanmış kıvrak bir tirat, zeyrek bir tulûattır.Hasılı bu kitabın tüm hikâyesi “Ben kimim?” sorusu etrafında dönmektedir. Kimi zaman mantık ve felsefeye, kimi zaman dil ve edebiyata, kimi zaman İslami ilimlere rücu eden bir üslup ve dille telif edilmesi itibarıyla bu kitabı, doğrudan şu ya da bu ilmî ya da edebî sahada telif edilmiş bir kitaptır, diye tarif edemem. Bu kitap hakkında hiç tereddüt etmeden söyleyebileceğim tek şey, onun varoluşsal bir deneme ve özgün bir işari okuma tecrübesi olduğudur. Bu yüzden okurlarımdan bu kitabı, kendini/varoluşunu arayan bir insanın o sırada yaşadığı zihin sancılarını anlatan bir deneme olarak görmelerini saygılarımla istirham ediyorum.