Billur Ece

Birden bir ürperti saçlarımı yalayıp geçti. Hızla ar­kamı döndüm. Kimse yoktu! Pencereden giren rüzgâr çarkı hızlandırıyordu. Tül perde içeriye doğru dalga­lanıyor, masamda resim çizdiğim sayfalar uçuşuyor ve su dolabı dönmeye devam ediyordu. Hemen pence­reyi kapattım. Rüzgâr kesildi, su dolabı durdu, tül perde pencereye kuruldu. Ne oyuncuydu şu rüzgâr!