Beyaz Ülkenin İstilası

Akşamları bir esinti perdeleri itinceDilden fırlayan kurşun kalpleri incitinceAy yüzünün yarısını karanlıklara saklarİşte tam da o sırada başlar kalpte yasaklarUstaca dengede durur umutlar ip üstündeKalem çıtırtıdan korkar, sözler diken üstündeKurşun konuştukça batar, battıkça izi kalırBembeyaz bir ülkeyi, karanlık ve kasvet alırAkşamlar geceyi alır, gece bizi uykudan...Kimse geçiremez bizi bu karanlık tutkudanVe sonunda bir parıltı alır gözlerimiziŞafak, kara kutularda saklar sözlerimizi...