Balzamin

Öğlen olmuştu ve yapacak bir şeyim de yoktu. Bir işim de yoktu. Bitirdiğim ilk üniversite bana nasıl para kazanacağımı anlatmıştı! Ya ben anlamamıştım ya da teori pratiğe aykırıydı. Devlet beni sevmiyor, özel sektör ise parayla köle çalıştıracak g.tlerin elindeydi. Kocaman g.tler. Bitirmeye çalıştığım ikinci üniversite ise bir türlü bitmiyordu. Bitmesine ramak kala bir üşengeçlik geliyordu ki vay vay vay! Ben istediğimde ise devlet vardı. "Olmaz," deyip duruyordu. Kendi işimi kurmalıydım. Kahve köşelerinde devlet yıkıp-yapanlar işten işe atlıyor, fikir çokluğu altında eziliyorduk. Ve paramız yoktu!