Aydilge

İçimdeki intikam acısıyla kıvranıp duruyorum dualarım semalarda yankılanırken ihtiyar adamınacısı içinde kör ateş şeklinde günden güne bitiriyordu. Zaman geçse de izi kalan yaralar iyileşecekmiydi,Bir bilmecenin ortasında bir şarkının nakaratında hatırlanan acılar pişmanlıklar. Notalaravuruyordu gözyaşlarım her tınısı ayrı hatıra ayrı pişmanlık.Gecenin yarısı mum ışığında Allaha yakarayakara gözyaşların eşlik etiği saatler olması gerek duaların cevap beklemesi semalarda haykırandualar. Yeterince yara almış büyümüştü fazlasına gerek var mıydı tek suçlu yoktu suçlular vardı.Bazı şeyler soğuk bazı cümleler ise eksik ve bazı hayaller yarım kalmıştıAydilge "Akşam sessizliğinde hayal kurmak" mıydıİntikamın gözleri buğulu muydu yoksa, Yüreği çırpına çırpına çaresiz bekleyiş miydiAydilge hayallerim zemheri kışa dönüştü. İhtiyar adamın duaları cevapsız kaldığı sürece zemherikış bahara dönüşmeyecek kalbim bağ-ı behre dönüşmeyecek.