Asfar

rüzgâr kulağımla konuşurben aradan çekilirim. ve yağmur sırf dünya seninleanlaşabilsin diye iner kendine, çıkar kendine, kaçar kendinden.yağmur ve sen kalasın diye sıyrılır dünya aranızdan sen bana aldırmakaç kez unutuldum, kaç kez göz ardı edildim,kaç kez sırtlarını gördüm insanlarınkaç kez bir sırtlana evrildi bu ellerimsadece kendini parçalamayasadece kendi olmayasadece parçalanmışlığından olmayakalbi pille çalışan bir sayaca döndüm