Ara Sıcak

ara sıcak Yazlardan bir yazdı elbet, unutulmaz. Otların türküsüne katılan ağustosböcekleri ve rüzgâr, sonra gene o fısıltı, Beni ışık olan bir yere götürün! Tadımlık DURGUN DENİZİN KIYISINDA Sonunda buldum o taşı; yassı, beyaz bir çakıl taşıydı durgun denize fırlatıp sektirmek istediğim. Hafifçe yana eğilip kolumu geriye çekerken LjubljanaTrieste otobüsünde uyuklayan TIR şoförü ağabeyim canlandı gözümde. Sonra onu yıllardır bekleyen uzatmalı nişanlısı. Susup susup kim bilir neler konuşmuşlardı son geldiğinde? Taş sekerek giderken durgun suyun üzerinde saymayı unutmuştum bile. O yaz hep deniz kıyısına indim akşamları. Yassı beyaz çakıl taşlarına denizkızları çizdim kapkara bir kömürle.