Anne Baba Sen Sevmezsen Kimse Sevmeyecek

Zaman siyah önlükten mavi önlüğe geçiş yıllarıydı, okullar ve çocuklar hızla mavi önlüğe geçiş yaparken, Mustafa hala çocukluk kaderi gibi siyah önlük giymeye devam ediyordu. Aslında bir bez parçasının rengi değişiyor ama insanların taşlaşmış kalplerinin siyah olduğu zamanlardı. Bu çocukların üvey anneden gördükleri eziyeti bilip, bunu engellemeye gücü yettiği halde ses çıkarmayanlar bu siyahlık gitmeyecek kalbinizden. Çocukken biri tarafından baskıyla dayakla büyüyen çocuklar yetişkin olduklarında dâhi, bu baskının sonucu yitirilmiş özgüven ve sevgisizliğin getirdiği problemlerle başa çıkmak zorunda kalacaklardı. Bu konuşma diksiyonun dan tutun, yetişkin olup evlendiklerinde çocuklarına karşı davranış biçimini bile etkileyecekti. En basiti büyüdüklerinde gördükleri bütün korkunç rüyalar çocukken yaşadıkları evde geçecekti.Sözün ve insanlığın bittiği ezilenin daha çok ezildiği herkesin film izler gibi izlediği, fırtınalı günleri eksik olmayan, gerçek bir hayat hikâyesi, eksiği var fazlası yok. Yaşamak yazmaktan daha zor olsa da, yazarken hatırlamakta en az onun kadar zormuş. Keşke size tebessüm edeceğiniz bir şeyler yazabilseydim.Hakkınızı helal edin…Suç sadece hukuk kitaplarının yazdığı değil, bu dünyada işlenmiş en büyük suç, bir çocuğu sevgiden mahrum bırakmaktır…