Almira

Cinsiyetlere yüklenen toplumsal rollerin ağırlığı altında sadece kadınlar ezilmiyor. Bazen Araf gibi erkekler de toplumun dayattığı "güçlü olma" zorunluluğuna ve zayıflığın erkek doğasına uygun olmadığına dair inanca başkaldırarak; duygusal derinlikler ve içsel sorgulamalarla kendilerini çıkmaz bir sokağın sonunda bulabiliyor. Araf, ruhsal özgürlük arayışında ve o çıkmaz sokağın derinliklerinde karşılaştığı aşkla savaşabilecek mi? Yoksa ahlak ve toplumsal kuralların prangalarına mı teslim olacak? Almira'ya sahip çıkacak mı, yoksa ondan vaz mı geçecek? Araf, ahlakın göreceli doğasıyla yaşadığı içsel yalnızlık arasında; kendini oluşturabilme ya da kendi kalabilme adına verdiği psikolojik mücadeleyi kazanabilecek mi? Duygusal zorluklarını ifade etmesini engelleyen normatif baskıya direnebilecek mi? Araf'ın derinlemesine yansıttığı duygular, yalnızca bireyi değil, toplumu da aynalayacak. Duygular mı, mantık mı? Hangisi ağır basacak? Toplumsal normlar mı, bireysel arzular mı? Almira bu terazinin dengesini bozabilecek mi? Perdeyi çekmekle gündüzü kaçımız inkâr edecekti?