Akrep Dolunayı

Acılarımız dilsizdir bizim!Ülkesinde gözlerini kaybeden bir kürdüm.Beyoğlunda öldürülen bir orospuyum.ne derseniz deyin!AşkımÖlümümKimseyim.Hoyrat bir bıçağım.Ümit’in şiirleri kanlı bir manzarayı anlatıyor, doğudan batıya kalbi kırık, ötelenmiş, öldürülmüş güzelliklerin görüntüsü. Ahmet Kaya, Hrant Dink katledilen insanlarımıza ait bir görsel acı. Kelimelerle inşa edilen görsellik. Ülkesinde de kendisine yabancılaşanları, sürgünleri ucuz otel odalarını aşkın hasını. Şiirlerini okurken bu ülkede genç ve gay olmanın lanetini kelimelerinden akıyor.Olmayan kalplerinizi yiyeceğimBu puslu ormanda kaybolacaksınızOrmanın lanetini sonunda duyacaksınızSizi sürükleyeceğim derinlereZaman zaman ormanın kuytularında karanlık bir yaratığa dönüşmüş mücadeleci bir çocuk Ümit. Büyükleri korkutmak için beyaz bir örtüyle koşuşturan masum bir çocuk. İçim burkuluyor bazen. Hareket edemeyen, çaresiz uzaklığın sınırları ve kafesin içinde hisseden bizler. Bu ülkenin kırılmış çocukları. Üzgün ve öfkeli. Pasoli’nin şiirleri aşkı böyle tanımlar.Un Consumato AmoreSolo l’amare, solo il conoscereconta, non l’aver amato,non l’aver conosciuto. Dà angosciail vivere di un consumatoamore.Türkçeye çevirmekten korkuyorum çünkü anlamını yitiriyor.Aşkı tüketmekten bahsediyor. Aşkı tüketirken tükenmekten bahseden de Ümit’in şiirleri. Sardığım yaralar açıldı kanıyorKanamayı hiçbir tampon durduramıyorKan kaybından değil, sen kaybındanÖlürsem…Sevgili Ümit Manay’ın şiirleri bizi ruhumuzun karanlığına en kırılgan noktalarına götürüyor. Hiç de nazikçe değil, hoyratça ama çok samimi ,Işık tehlikeli olabilir, şiir yazan bir kalbin tehlikesi neyse o kadar.