Abdulcelil İbn Ali “Dürr-İ Hoş-Ab” (Manzum Bir “Dürer” Tercümesi)

Her edebî eser, bir milletin gelenekten devralıp geleceknesillere aktarmakla yükümlü olduğu bir kültür mirasıdır.Kütüphanelerin raflarında tozlanmaya terk edilmiş vaziyettefark edilmeyi bekleyen her eser, bir milletin kültürelhazinesinin kayıp parçasıdır. Edebiyat araştırmacısı içinbu hazinenin kayıp parçalarını bulup gün yüzüneçıkarmak ve onu muhatap kitle ile tanıştırmakhem ilmî hem de millî bir vazifedir.Bir eserin varlık alanına çıkması, sadece telif edilmesürecinin tamamlanmasıyla gerçekleşmez.Eser, gerçek manada bir varoluş kazanabilmek içinmutlak surette kendisiyle etkileşim ve iletişimiçerisinde bulunacak bir okura ihtiyaç duyacaktır.Bu bağlamda incelemeye konu olan“Dürr-i Hoş-âb” isimli mesnevi de gerek ele almışolduğu konu bağlamında ilâhiyat muhitine gereksekonuyu işleyiş biçimi için tercih edilen şiir formudolayısıyla edebiyat sahasına hitap eden çift yönlümahiyetiyle ancak muhatabıyla buluştuğu andavarlık kazanacaktır.